Kilka tygodni temu polską branżę kolejową obiegła wiadomość o tym, że kilku przewoźników kolejowych może stracić certyfikat bezpieczeństwa, czyli dokument uprawniający ich do uzyskania dostępu do infrastruktury kolejowej. Wśród podmiotów zagrożonych wymieniono chociażby PKP Energetykę.
Na ten temat pojawiły się nawet artykułu prasowe, z których wynikało, że odebranie certyfikatu bezpieczeństwa należałoby wiązać z sytuacją właścicielską tej spółki.
26 maja 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowana została tzw. część „techniczna” IV Pakietu Kolejowego. W jej skład wchodzą:
– dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei Unii Europejskiej;
– dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei;
– rozporządzenie w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej;
Bardzo cieszą mnie inwestycje na kolei. Mimo, że na co dzień jestem bardziej związany z infrastrukturą, to jednak pojazdy powodują największy uśmiech. 🙂
Tym razem udało się odwiedzić kabinę maszynisty pociągu Stadler Flirt 3 tuż przed odjazdem ze stacji Bydgoszcz Główna. Pociąg jest rewelacyjny. Prawda jest taka, że kolej jest w końcu na właściwych torach. Oczywiście, że może być lepiej i mam nadzieję, że będzie. Cieszmy się jednak z tego co już mamy. 🙂
Temat praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym powraca w mediach co pewien czas. Podobnie na blogu prawokolei.pl pisałem o nim dwukrotnie. Pierwszy raz, gdy prasę obiegła wiadomość o niepełnosprawnym pasażerze, który został ukarany przez PKP Intercity opłatą dodatkową 650 zł, ponieważ nie posiadał biletu na podróż pociągiem Pendolino. Drugi raz o prawach pasażerów wspomniałem przy okazji rozprawy, która odbyła się przed Trybunałem Konstytucyjnym ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich. W sprawie chodziło o zbadanie, czy ustawa o transporcie kolejowym, która w art. 3a odnosi się do rozporządzenia 1371/2007, jest zgodna z art. 69 Konstytucji RP oraz art 9 ust. 1 lit. a Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych To znaczy, czy bezterminowe wyłączenie stosowania art. 21 ust. 1 rozporządzenia 1371/2007 w odniesieniu do przewozów miejskich, podmiejskich i regionalnych jest prawidłowe.
W swoim pierwszym wpisie na blogu prawokolei.pl stwierdziłem, że w sektorze transportu kolejowego najważniejszymi zagadnieniami są bezpieczeństwo i regulacja. Właściwie wszystkie kolejne wpisy dotyczyły tych dwóch kwestii. Było tak chociażby w przypadku licencjonowania przewoźników kolejowych, ich wiarygodności, czy też prawidłowego eksploatowania bocznic kolejowych, czyli głównie spełniania wymagań przez użytkowników bocznic kolejowych, takich jak konieczność uzyskania świadectwa bezpieczeństwa.
Jakiś czas temu na blogu poruszyłem temat praw pasażerów niepełnosprawnych i o ograniczonej zdolności poruszania się. Sprawa dotyczyła wówczas kary 650 zł, jaka została nałożona na podróżnego za brak biletu na przejazd Pendolino. Od samego początku kursowania pociągów Pendolino PKP IC powtarzało, że brak biletu na pokładzie wiąże się z koniecznością poniesienia opłaty dodatkowej w wysokości 650 zł. Z tego co kojarzę, jakiś czas potem, przewoźnik obniżył dość kontrowersyjną opłatę dodatkową do wysokości 130 zł. Zasadność nałożenia takiej opłaty na osobę niepełnosprawną, bez względu na rodzaj niepełnosprawności to zupełnie inny temat. Tym razem zostanie poruszony temat przewoźników miejskich, podmiejskich i regionalnych.